Mga Blog
Ang bagong Kaso ni Dr. Caligari ay naglalaro sa ideya ng hinala, ang isa na kinasasangkutan ng pagpatay at pagkamatay kasunod ng mga bagong sawi at maagang pagpanaw ng mga lalaking pinamagatang Alan. Ang Joan of Arch ay isang paksang may maraming interes at may kasamang mga video. Ito ang dahilan kung bakit hindi maiiwasan na siya ay isa sa mga unang beses na nagkaroon ng sarili niyang pelikula at isa sa mga unang pagganap sa pelikulang ito sa modernong komunidad ay ang pinakabagong pelikula ni Joan of Arc. Posibleng ang unang pelikulang genre ng Booi app Booi Cyberpunk o ang ninuno, ang Metropolis ay isang mahusay na pelikulang kathang-isip na may katapangan na isinama ang mga pampublikong tema at bagay sa loob ng kathang-isip nitong komunidad. Maraming balita sa science-fiction noong panahong iyon ang seryosong nakatuon sa pag-imagine ng isang perpektong hinaharap, pinalamutian ng Metropolis ang setting bilang isang may depektong kanlungan kung saan ang lahat ng masama ay nakatago sa ilalim ng makintab at chrome-plated na mga skyscraper. Ang pelikula mismo ay ginagampanan ni Buster Keaton bilang isang inhinyero ng riles noong huling Digmaang Munisipal ng Kanluran.
Booi app Booi – Ang bagong-bagong Pioneering Women mula sa Quiet Movie
Pareho sa mga aspeto, inalis ni Méliès sa trono ang bagong sinehan ni Lumières mula sa totoong buhay. Kahit na matapos ang kanyang mga disenyo, ang mga proyekto ni Méliès ay nanatiling halos mga naitala na dula sa entablado. Kalaunan ay hindi niya nakita ang kanyang mga manonood noong huling bahagi ng 1910s upang tulungan ang mga filmmaker na may mas mahusay na proseso ng pagsasalaysay. Sa panahong ito, na kinikilala mula noong "bagong mga buwan," nabawasan ang stress sa mismong projection device, at naabot ng mga video clip ang pangunahing katanyagan nito habang ang online vaudeville ay nagpapakita ng mga palabas.
Tahimik na Pagpitik sa Ika-21 Milenyo
Mas mabuti pa, magugulat ka kung gaano karaming mga hushed video ang napanood bilang isa sa mga paboritong klasiko ng bagong industriya. Oo, may ilang pelikula na ang lumabas simula nang alisin ang mga "talkie" sa paggamit ng silent method, tulad ng pelikulang The Newest Artist na nanalo ng Academy Prize noong 2011. Ngunit tungkol sa pag-uusap, ang mga silent movie ay kasaysayan—"masyadong biswal" para sa mga modernong manonood ng takilya. Ang pelikula ay nilalaro sa isang modernong panahon, kinukuha ang bagong nilalaman mula sa mundo ng pelikula ng Hollywood habang sinusubukan nitong buhayin muli ang pinakabagong tahimik na istilo ng pelikula. Ang panahong ito ay minarkahan ng iba't ibang pag-aalinlangan at pag-imbento, na sumasalamin sa nostalgia sa pagkakaroon ng mga tahimik na video at ang mga laban sa paghahanap ng mga tagumpay sa isang nagbabagong kapaligiran ng pelikula.
Kung sa tingin mo ay nakorner ng Germany ang industriya sa mga itim na pagtatasa ng sariwang pag-iisip sa loob ng tahimik na punto ng panahon, isaalang-alang muli. Sinusuri ng A webpage from Insanity ni Teinosuke Kinugasa (maaaring bigyang-kahulugan bilang An Insanous Webpage, mahirap makuha sa ilalim ng pangalan ng tao) ang mga bali at baliw na utak na bihag sa isang emosyonal na negosyo. Ikinukwento ang kwento palayo sa isang taong gumaganap bilang isang mahusay na janitor ng kumpanya sa pag-asang mapalaya ang kanyang kasintahan, ang pelikula ay walang kasamang mga intertitle, na ginagawang mas mahusay ang pagsisid para sa kabaliwan. Ang paggamit ni Kinugasa ng mga binagong contact lens, ilang exposure at kamangha-manghang pagbabago ay ginawang mas epiko kapag natuklasan mo na ang pinakabagong direktor ay hindi pa nakikita ang karamihan sa mga pinakabagong gawa ng Europa na tila ginagaya niya. Kinailangan ni Abel Gance na lumikha ng mga adult camera kung tatanggalin mo si Napoleon para mahanap ang lahat ng kanilang mga unchained na larawan. Maraming malikhaing sequence—kung saan ang camera ay gumugulong na may mga alon, umuugoy nang may makabayang sigasig at maaari kang matumba bilang resulta ng isang pagsisikap na parang snowball—ay nagtutulak dito ng kalahating dosenang oras na hindi kapani-paniwala sa kanilang sikat na triptych finale.
Kasama talaga ito sa isa sa mga unang larawan para makaikot ka sa football, na may mga aktibidad na nagiging sentro ng mga katotohanan. Kasama rito ang mga nakakatawang sandali na magpapatawa sa iyo nang malakas, kahit na nagiging bihira ka nang walang usapan sa loob. Punta sa Important Theatre sa iyong Martes, Agosto 25 para maging bahagi ng aksyon.
Si Harold Lloyd, kasama ang kanyang mga kilalang pagganap at tunay na komedya, assisted connection slapstick at mas maraming nakaugat na pagganap, ay lubos na nakaimpluwensya sa mga sumunod na video ni Chaplin. Si Murnau at ikaw ay nanalo ng maraming Academy Awards sa unang karanasan noong 1929. Sinamahan ito ng mga orihinal na newsreel at ikaw ay umarte bilang isang pagbabago upang mabigyan mo ng boses ang mga "talkie" ng iyong ikalawang henerasyon ng pelikula sa Hollywood, California. "The New Burglar of Bagdad" ang pinakamahal na mga video clip mula sa Hollywood noong dekada '20, at mapapanood mo ang senaryo sa screen. Ang pinakabagong monumental na istruktura ng paglikha ay ginawa ni William Cameron Menzies, ang bagong epikong Art Manager na lumipat upang lumikha ng mga stellar benefit edition at nanalo ng isang makasaysayang Oscar upang makuha ang kanilang mga papel sa "Went For the Breeze" (1939). Maaari mo ring mapanood si Ana Mae Wong, isa sa mga unang Western-American na bituin sa pelikula, na gumanap bilang isang mahusay na tuso at aliping babaeng Mongol.
Kung gayon, ang kabuuan ay parang isang engrandeng simponya—isang mahaba at patuloy na habulan pabalik-balik sa paligid ng Municipal Combat. Minsan ay isang maikling prologo upang matukoy ang mga bagong karakter, ang ating sariling karakter ay sinusubukang habulin o habulin ng musika ng kamera kasabay ng totoong lupain ng Civil Combat. Ang bagong katigasan ng iyong kwento, kasama ang mga malalaking biro, ay maaaring gawin itong paboritong pelikula ni Keaton ng karamihan—o kahit na ang kanilang paboritong tahimik na tahimik. Inaalis ng impresyonistang filmmaker na si Dimitri Kirsanoff ang mga bagong parang panaginip na katangian mula sa mga tahimik na pelikula sa natural na pagtatapos, na hinahayaan ang kwento na lumutang malapit sa mga nakakakilabot na larawan nang walang anumang mga intertitle na nangunguna upang maisalin ang storyline.